به خانۀ خداوند برویم سرود صعود. مزمور داوود.

^۱شادمان می‌شدم آنگاه که مرا می‌گفتند: «به خانۀ خداوند برویم!»^۲پاهای ما ایستاده است بر دروازه‌هایت، ای اورشلیم!^۳اورشلیم بسان شهری بنا شده است که یکسره به هم پیوسته است.^۴بدان‌جا قبیله‌ها برمی‌آیند، قبیله‌های خداوند؛ تا نام خداوند را بستایند، بنا بر شهادتی که به اسرائیل سپرده شد.^۵آنجا تختهای داوری بر پاست، تختهایِ خاندان داوود!^۶برای صلح و سلامت اورشلیم دعا کنید: «باشد که دوستدارانت در آسایش باشند!^۷در میان برجهایت امنیت حکمفرما باشد، و در میان باروهایت، صلح و سلامت!»^۸به‌خاطر برادران و یارانم می‌گویم: «صلح و سلامت بر تو باد!»^۹به‌خاطرِ خانۀ یهوه خدای ما، بهروزی تو ر‌ا خواهانم!