کوه خداوند
۱این است کلامی که اِشعیا فرزند آموص دربارۀ یهودا و اورشلیم دید:۲در ایام آخر واقع خواهد شد که کوه خانۀ خداوند بالاتر از تمامی کوهها استوار خواهد گردید، و فراتر از تپهها برافراشته خواهد شد، و تمامی قومها به سوی آن روان خواهند گشت.۳قومهای بسیار آمده، خواهند گفت: «بیایید به کوه خداوند برویم، و به خانۀ خدای یعقوب برآییم، تا راههای خود را به ما تعلیم دهد، و در طریقهای وی گام برداریم.» زیرا شریعت از صَهیون صادر خواهد شد، و کلام خداوند از اورشلیم.۴او در میان ملل داوری خواهد کرد و منازعات قومهای بسیار را فیصل خواهد داد. ایشان شمشیرهای خود را برای ساختن گاوآهن خواهند شکست، و نیزههای خویش را برای تهیۀ ابزار باغبانی. دیگر قومی بر قومی شمشیر نخواهد کشید و جنگاوری را دیگر نخواهند آموخت.۵ای خاندان یعقوب بیایید تا در نور خداوند گام برداریم.
روز خداوند
۶تو قوم خود را ترک کردهای، خاندان یعقوب را، زیرا ایشان از رسوم مشرقزمین آکندهاند، و چون فلسطینیان فالگیری پیشه کرده و با فرزندان بیگانگان دست دادهاند.۷سرزمین ایشان از نقره و طلا پر گشته، و گنجهای ایشان را انتهایی نیست؛ دیار ایشان از اسبان آکنده است، و ارابههایشان را پایانی نیست.۸سرزمینشان پر از بتهای بیارزش است؛ در برابر صنعت دست خویش سَجده میکنند، در برابر آنچه انگشتانشان ساخته است.۹پس آدمی خوار میگردد، و انسان پست میشود - ایشان را میامرز!۱۰از خوفِ خداوند، و از کبریایی جلال وی، به اندرون صخره شو و خویشتن را در خاک پنهان کن.۱۱نگاههای تکبرآمیز انسان به زیر کشیده خواهد شد، و کبر و غرور آدمیان پست خواهد گردید؛ تنها خداوند در آن روز متعال خواهد بود.۱۲زیرا خداوندِ لشکرها را روزی است بر ضد هرآنچه مغرور و متکبر باشد، و بر ضد هرآنچه برافراشته شده باشد؛ آنها جملگی پست خواهند شد؛۱۳بر ضد همۀ سروهای بلند و رفیع لبنان، و تمامی درختان بلوطِ باشان؛۱۴بر ضد همۀ کوههای سر به فلک کشیده، و تمامی تپههای بلند؛۱۵بر ضد هر برج سربلند، و هر حصار مستحکم؛۱۶بر ضد همۀ کشتیهای تَرشیش، و تمامی زورقهای مرغوب.۱۷تکبر انسان پست خواهد شد، و کبر و غرور آدمیان به زیر کشیده خواهد گشت؛ تنها خداوند در آن روز متعال خواهد بود،۱۸و بتهای بیارزش بهکلّ از میان خواهند رفت.۱۹مردمان از خوف خداوند و از کبریایی جلالش، به غارهای صخرهها و حفرههای زمین داخل خواهند شد، آنگاه که او برخیزد تا زمین را به لرزه درآورد.۲۰در آن روز آدمیان بتهای نقره و طلای خویش را که آنها را به جهت پرستشساختهاند، نزد موشکوران و خفاشان خواهند افکند،۲۱تا از خوف خداوند و از کبریایی جلال او، به غارهای صخرهها و شکافهای سنگها داخل شوند، آنگاه که خداوند برخیزد تا زمین را به لرزه درآورد.۲۲شما از انسانی که نَفَس او در بینیاش است، دست برکشید! زیرا او به چه چیز محسوب میشود؟
