محبتهای خداوند را خواهم سرایید قصیدۀ ایتانِ اِزراحی.

۱محبتهای خداوند را تا به ابد خواهم سرایید؛ به دهان خویش امانت تو را به جمیع نسلها خواهم شناسانید.۲زیرا گفتم که محبت تا به ابد بنا خواهد شد، و وفاداریِ خود را در آسمانها استوار خواهی ساخت!۳گفتی که «با برگزیدۀ خود عهد بسته‌ام، و برای خدمتگزار خویش داوود سوگند خورده‌ام که:۴”نسل تو را تا به ابد استوار خواهم ساخت و تخت تو را در تمامی نسلها بنا خواهم کرد.“» سِلاه۵خداوندا، باشد که آسمانها شگفتیهای تو را بستایند، و امانت تو را در جمع قُدْسیان.۶زیرا کیست در آسمانها که با خداوند برابری تواند کرد؟ و کیست در میان موجودات آسمانی که مانند خداوند باشد؟۷خدا در شورای قُدْسیان بی‌نهایت مَهیب است؛ از او می‌باید ترسید، بیش از همۀ آنان که گرداگرد اویند.۸ای یهوه، خدای لشکرها، کیست مانند تو؟ خداوندا، تو نیرومندی و امانت تو احاطه‌ات کرده است.۹بر خروش دریا فرمان می‌رانی، و چون امواجش بر‌خیزند، آنها را فرو می‌نشانی.۱۰رَهَب را چون لاشه‌ای فرو کوفتی، و به بازوی نیرومند خویش دشمنانت را پراکنده ساختی.۱۱آسمان از آن توست و زمین نیز از آن تو. جهان را، و هر چه را که در آن است، تو بنیان نهادی.۱۲شمال و جنوب را تو آفریدی؛ تابور و حِرمون به نام تو بانگ شادی برمی‌آورند.۱۳بازوی تو نیرومند است، دست تو تواناست، و دست راستت برافراشته.۱۴عدل و انصاف اساس تخت توست، محبت و وفاداری پیش رویت می‌خرامند.۱۵خوشا به حال آنان که آواز شادمانی را می‌شناسند، و در نور روی تو، ای خداوند، گام بر‌می‌دارند.۱۶تمامی روز در نام تو وجد می‌کنند، و در عدالت تو سرافرازند.۱۷زیرا که تو جلال و قوّت ایشانی، و به لطف خویش شاخ ما را برمی‌افرازی.۱۸زیرا سپر ما از آنِ خداوند است، و پادشاه ما از آنِ قدوس اسرائیل.۱۹زمانی در عالم رؤیا سخن گفتی، و به سرسپردگان خویش چنین فرمودی: «دلاوری را یاری رسانده‌ام، و برگزیده‌ای از قوم را سرافراز ساخته‌ام.۲۰خدمتگزار خویش داوود را یافته‌ام، و او را به روغن مقدسِ خویش مسح کرده‌ام.۲۱دست من با او خواهد بود، و بازوی من او را نیرومند خواهد ساخت.۲۲دشمن از او بهره نخواهد کشید، و ظالم بر او ستم نخواهد کرد.۲۳خصمانش را از برابر او تار و مار خواهم کرد، و نفرت‌کنندگانش را از پا در خواهم آورد.۲۴امانت و محبتِ من همراه او خواهد بود، و در نام من، شاخ او برافراشته خواهد شد.۲۵دست او را بر دریا مسلط خواهم ساخت، دست راست او را بر نهرها.۲۶او مرا ندا در داده، خواهد گفت: ”تو پدر من هستی، خدای من و صخرۀ نجاتم!“۲۷من نیز او را فرزندِ ارشدِ خویش خواهم ساخت، رفیع‌ترین در میان پادشاهان جهان.۲۸محبت خود را به او تا به ابد پاس خواهم داشت، و عهد من با او پایدار خواهد بود.۲۹سلسلۀ او را تا به ابد استوار خواهم ساخت، و تخت او را همچون روزهای آسمان.۳۰اگر فرزندانش شریعت مرا ترک کنند، و مطابق قوانین من سلوک ننمایند؛۳۱اگر فرایض مرا زیر پا گذارند، و فرامین مرا نگاه ندارند،۳۲آنگاه عِصیان ایشان را به چوبْ تنبیه خواهم کرد، و تقصیرشان را به تازیانه؛۳۳ولی محبتم را از او دریغ نخواهم داشت، و در وفاداری خویش خیانت نخواهم ورزید.۳۴عهد خود را بی‌حرمت نخواهم ساخت و آنچه را از دهانم صادر شد، تغییر نخواهم داد.۳۵یک بار برای همیشه به قدوسیت خود سوگند خوردم، و به داوود دروغ نخواهم گفت،۳۶که سلسلۀ او تا به ابد پابرجا خواهد ماند و تخت او در حضور من همچو خورشید؛۳۷همچون ماه جاودانه استوار خواهد بود، چون شاهدی امین در آسمان.» سِلاه۳۸اما اکنون تو روی گردانیده، او را طرد کرده‌ای و به‌غایت بر مسیح خود غضبناک گشته‌ای!۳۹عهد خود را با خدمتگزارت باطل کرده‌ای، و تاج او را بر زمین افکنده، بی‌حرمت ساخته‌ای.۴۰همۀ حصارهایش را در هم شکسته‌ای و استحکاماتش را یکسره ویران کرده‌ای.۴۱رهگذران جملگی او را چپاول می‌کنند، و مایۀ ریشخند همسایگان گردیده است.۴۲دست راستِ خصمان وی را برافراشته‌ای، و همۀ دشمنانش را شادمان ساخته‌ای.۴۳دم شمشیرش را برگردانیده‌ای و او را در نبرد بر پا نداشته‌ای.۴۴جلال او را منقطع ساخته‌ای و تخت سلطنتش را به خاک نشانده‌ای.۴۵روزهای جوانی‌اش را کوتاه کرده‌ای، و او را به ردای خجالت پوشانیده‌ای. سِلاه۴۶ای خداوند تا به کِی؟ آیا تا به ابد خود را پنهان خواهی کرد؟ تا به کی آتش خشم تو افروخته خواهد بود؟۴۷به یاد دار که ایام حیاتم چه کوتاه است! تو جملۀ بنی آدم را برای چه بطالتی آفریده‌ای!۴۸کدام انسان است که زیست کند و مرگ را نبیند، کیست که جان خویش از دست هاویه خلاصی تواند داد؟ سِلاه۴۹خداوندگارا، کجاست آن محبت نخستین تو، که به امانت خویش برای داوود سوگند خوردی؟۵۰خداوندگارا، طعنه‌هایی را که بر خدمتگزارت می‌زنند به یاد آر، که آنها را در سینۀ خود از قومهای بسیار متحمل می‌گردم،۵۱که دشمنانت بدانها ریشخندم می‌کنند، و هر قدمی را که مسیح تو برمی‌دارد، به مسخره می‌گیرند.۵۲خداوند تا به ابد متبارک باد! آمین و آمین!

پایان مزامیر ۸۹ · ۵۲ آیه