گناه اسرائیل و اطاعت خادم خداوند
۱خداوند چنین میفرماید: «طلاقنامۀ مادر شما کجاست که بدان او را طلاق دادم؟ یا کدام یک از طلبکاران من است که شما را بدو فروختم؟ بهیقین به سبب گناهانتان بود که فروخته شدید، و به سبب نافرمانیهای شما بود که مادرتان طلاق داده شد.۲چون آمدم چرا کسی نبود؟ و چون خواندم چرا کسی پاسخم نگفت؟ آیا دست من کوتاه شده است که فدیه نتواند داد؟ و آیا مرا قدرت رهانیدن نیست؟ هان، دریا را به عتابی خشک میسازم، و نهرها را بیابان میگردانم، آن سان که ماهیانش از بیآبی بوی تعفن میدهند، و از تشنگی میمیرند.۳آسمان را سیاهپوش میسازم، و پلاس را پوشش آن میگردانم.»۴خداوندگارْ یهوه زبانِ شاگرد به من بخشیده است تا بدانم چگونه خستگان را به کلام تقویت دهم. او صبح به صبح بیدارم میکند؛ آری، گوش مرا بیدار میکند تا همچون شاگردان بشنوم.۵خداوندگارْ یهوه گوش مرا گشود، و من سرکشی نکردم و روی برنتافتم.۶پشت خود را به آنان سپردم که مرا زدند، و رخسار خویش را به آنان که ریش مرا کَندند؛ آری از رسوایی و آب دهان، روی خود را نپوشاندم.۷از آنجا که خداوندگارْ یهوه یاریام میدهد، هرگز رسوا نخواهم شد. پس روی خود را چون سنگ خارا ساختهام، و میدانم که سرافکنده نخواهم شد.۸آن که مرا تبرئه میکند نزدیک است، پس کیست که مرا متهم سازد، تا رو در رو بایستیم! مدعی من کیست؟ بگذار نزدیک من آید.۹هان خداوندگارْ یهوه یاریام میدهد، پس کیست که مرا محکوم کند؟ آنان جملگی همچون جامه مندرس خواهند شد، و بید آنها را خواهد خورد.۱۰کیست از شما که از خداوند میترسد، و سخن خادم او را میشنود؟ هر که در تاریکی سالک است و روشنایی ندارد، بگذار بر نام یهوه توکل کند و بر خدای خویش اعتماد بندد.۱۱اما همۀ شما که آتش میافروزید، و به مشعلها مجهزید، بروید و در نور آتش خویش سالک شوید، در نور مشعلهایی که افروختهاید. اما این از دست من به شما خواهد رسید که در عذاب خواهید مرد!
