وای بر آسودهخیالان
۱«وای بر شما که در صَهیون آسودهخیالید، و بر شما که در کوهستان سامِرِه احساس امنیت میکنید، شما مردان سرشناسِ سرآمدِ قومها، که خاندان اسرائیل به شما روی میآورند!۲به کَلنِه گذر کنید و بنگرید، و از آنجا به حَماتِ بزرگ بروید، و سپس به جَتِ فلسطین فرود آیید. آیا آنها از مملکتهای شما نیکوترند؟ آیا قلمرو آنان وسیعتر از قلمرو شماست؟۳شما فکر روز بلا را دور میسازید، و مسند خشونت را نزدیک میآورید.۴بر تختهای عاج میخوابید، و بر بسترهایتان لَم میدهید؛ برهها را از گله و گوسالهها را از آغل میخورید؛۵بیدغدغه با نوای چنگ میسرایید و همچون داوود سازهای موسیقی برای خود اختراع میکنید؛۶شراب را در جامها مینوشید و خود را با بهترین عطرها تدهین میکنید، اما از ویرانی یوسف اندوهگین نمیشوید!۷بنابراین شما نخستین کسانی خواهید بود که به تبعید میروند، و عیشِ کسانی که لَم میدهند پایان خواهد یافت.»۸خداوندگارْ یهوه به ذات خود قسم خورده است؛ یهوه خدای لشکرها چنین میفرماید: «من از تکبر یعقوب بیزارم و از کاخهای وی نفرت دارم، پس شهر را با هرآنچه در آن است، تسلیم خواهم کرد.»۹اگر ده تن در خانهای باقی مانده باشند، آنان نیز خواهند مرد.۱۰و چون خویشاوند کسی که میباید جسد او را بسوزاند، وی را برگیرد تا استخوانهایش را از خانه بیرون برد، به کسی که در اندرون خانه است خواهد گفت: «آیا کسی دیگر با توست؟» او پاسخ خواهد داد: «نه»! آنگاه آن شخص خواهد گفت: «خاموش باش! زیرا نام یهوه نباید بر زبان آورده شود.»۱۱زیرا اینک خداوند فرمان میدهد، و خانۀ بزرگ ویرانهای خواهد شد و خانۀ کوچک خرابهای خواهد گردید.۱۲آیا اسبان میتوانند بر صخرهها بتازند؟ آیا کسی میتواند با گاوان در آنجا شخم بزند؟ اما شما انصاف را به زهر و میوۀ عدالت را به اَفسَنتین بدل کردهاید،۱۳ای شما که در لودِبار شادی میکنید و میگویید: «آیا به قوّت خویش کَرنایِم را برای خود تسخیر نکردیم؟»۱۴زیرا یهوه خدای لشکرها چنین میفرماید: «ای خاندان اسرائیل، اینک قومی را بر ضد شما بر خواهم انگیخت که شما را از لِبوحَمات تا وادی عَرَبَه به تنگ آورند.»
