خداوند را سپاس گویید زیرا که او نیکوست
۱هَلِلویاه! خداوند را سپاس گویید زیرا که او نیکوست و محبتش تا ابدالآباد است.۲کیست که اعمال نیرومند خداوند را بیان تواند کرد و ستایش او را به کمال تواند شنوانید؟۳خوشا به حال آنان که عدالت را به جا میآورند و در همه وقت، انصاف را نگاه میدارند.۴خداوندا، چون بر قوم خود نظر لطف افکنی، مرا به یاد آور، و با نجات خود به یاریام بیا؛۵تا سعادت برگزیدگان تو را ببینم و در شادی قوم تو شادمان گردم و همراه با میراث تو فخر نمایم.۶ما و پدرانمان گناه کردهایم، عِصیان ورزیدهایم و شرارت نمودهایم.۷پدران ما، هنگامی که در مصر بودند کارهای شگفتانگیز تو را درک نکردند؛ آنان کثرت محبت تو را به یاد نیاوردند، بلکه در کنار دریا، نزد دریای سرخ، سر به شورش برداشتند.۸اما او بهخاطر نام خود، ایشان را نجات بخشید، تا قوّت خود را بشناساند.۹دریای سرخ را عتاب کرد، و خشکید؛ و ایشان را از میان ژرفناها همچون بیابان رهبری فرمود.۱۰آنان را از چنگ خصم نجات بخشید، و از دست دشمن رهانید.۱۱آبها مخالفان ایشان را پوشانید، که یکی از آنها نیز باقی نماند.۱۲آنگاه به کلام او ایمان آوردند، و حمد او را سراییدند.۱۳اما کارهای او را بهزودی از یاد بردند، و مشورت او را انتظار نکشیدند.۱۴هوای نَفْس خود را در بیابان پیروی کردند، و خدا را در صحرا آزمودند.۱۵پس آنچه خواستند بدیشان عطا فرمود، اما لاغری در جانهای ایشان فرستاد.۱۶در اردوگاه بر موسی حسد بردند، و بر هارون، مقدس خداوند.۱۷پس زمین دهان گشود و داتان را فرو برد، و جماعتِ اَبیرام را پوشانید.۱۸آتش در میانِ جمع ایشان زبانه کشید و شعلهها شریران را سوزانید.۱۹در حوریب گوسالهای ساختند، و بُتِ ریختهشده را پرستش کردند؛۲۰جلال خود را معاوضه کردند، با شمایل گاوی علفخوار!۲۱خدا را که نجاتدهندۀ ایشان بود از یاد بردند، او را که کارهای عظیم در مصر کرده بود؛۲۲آن که عجایب در سرزمین حام به عمل آورده بود، و کارهای مَهیب نزد دریای سرخ.۲۳پس گفت که هلاکشان خواهد کرد - اگر برگزیدۀ او موسی به حضورش در شکاف نمیایستاد تا خشم او را از هلاک کردن ایشان برگرداند.۲۴سرزمین دلپذیر را خوار شمردند، زیرا به وعدۀ او ایمان نداشتند.۲۵در خیمههای خود همهمه کردند، و آواز خداوند را نشنیدند.۲۶پس با دست برافراشته سوگند خورد که ایشان را در بیابان از پا در خواهد آورد،۲۷و نسلشان را در میان قومها پخش خواهد کرد، و در سرزمینها پراکنده خواهد ساخت.۲۸سپس با بَعَل فِغور همیوغ شدند، و قربانیهای تقدیمی به مردگان را خوردند؛۲۹با کارهای خود خداوند را به خشم آوردند، پس طاعون در میان ایشان شیوع یافت.۳۰آنگاه فینِحاس ایستاد و میانجیگری کرد، و طاعون بازداشته شد.۳۱و این برای او پارسایی محسوب گشت، نسل اندر نسل تا ابدالآباد.۳۲همچنین نزد آبهای مِریبَه خداوند را خشمگین کردند، و حتی موسی به سبب ایشان زیان دید؛۳۳زیرا روح وی را مکدر ساختند، و سخن نسنجیده بر زبان او جاری شد.۳۴ملتها را هلاک نکردند، آنگونه که خداوند ایشان را امر فرموده بود؛۳۵بلکه با قومها درآمیختند و کارهای ایشان را فرا گرفتند.۳۶بتهای ایشان را عبادت کردند، که برایشان دام گردید.۳۷پسران خود را برای دیوها قربانی کردند و دختران خود را نیز.۳۸خون بیگناه را ریختند، خون پسران و دختران خود را؛ که ایشان را برای بتهای کنعان قربانی کردند، و زمین به خون آلوده شد.۳۹پس با کارهای خود نجس گردیدند و به اعمال خویش خودفروشی کردند.۴۰بنابراین خشم خداوند بر قومش افروخته شد، و از میراث خویش منزجر گشت.۴۱آنان را به دست قومها تسلیم کرد، و نفرتکنندگانشان بر ایشان فرمان راندند.۴۲دشمنان بر آنها ظلم کردند، و ایشان زیر دست آنها ذلیل گردیدند.۴۳بارها ایشان را رهایی بخشید اما در مشورتهای خود سر به شورش برداشتند و به سبب تقصیر خویش خوار گردیدند.۴۴با این همه، بر تنگی ایشان نظر افکند، هنگامی که فریادشان را شنید.۴۵بهخاطر آنها عهد خویش را به یاد آورد، و بر حسب کثرت محبت خویش گذشت نمود.۴۶اسیرکنندگانِ آنها را جملگی، به رحم آوردن بر ایشان برانگیخت.۴۷ای یهوه، خدای ما، نجاتمان ده، و از میان قومها ما را گِرد آور، تا نام قدوس تو را سپاس گوییم، و در ستایش تو فخر نماییم.۴۸متبارک باد یهوه، خدای اسرائیل، از ازل تا ابدالآباد. و تمامی مردم بگویند، «آمین». هَلِلویاه!
