پاسخ ایوب

^۱آنگاه ایوب در پاسخ گفت:^۲«سخنم را به‌دقّت بشنوید، این باشد تسلی شما به من.^۳تحملم کنید تا سخن بگویم، و پس از سخن گفتنم به تمسخر ادامه دهید.^۴«و اما من، آیا شکایت از آدمی دارم؟ پس چرا بی‌تاب نباشم؟^۵بر من بنگرید و حیران شوید، و دست بر دهانتان نهید.^۶هرگاه به یاد می‌آورم، به وحشت می‌افتم، و لرزه بر اندامم مستولی می‌شود.^۷از چه رو شریران زنده می‌مانند، به سن پیری می‌رسند و در توانایی نیرومند می‌گردند؟^۸فرزندان ایشان در حضورشان با ایشان استوار می‌شوند، نسل ایشان، در برابر دیدگانشان.^۹خانه‌ها‌یشان از وحشت در امان است، و چوب خدا بالای سرشان نیست.^۱۰گاو نرِ ایشان در جفتگیری خطا نمی‌کند؛ ماده‌گاوشان می‌زاید و سِقط نمی‌کند.^۱۱کودکانشان را همچون گَله بیرون می‌فرستند، و فرزندانشان به رقص و پایکوبی می‌پردازند.^۱۲به نوای دفّ و بربط می‌سرایند، و به آوازِ نِی شادی می‌کنند.^۱۳روزگار خویش به سعادتمندی می‌گذرانند، و در آرامش به هاویه فرود می‌شوند.^۱۴به خدا می‌گویند: ”از ما دور شو! ما خواهان شناخت طریقهای تو نیستیم.^۱۵قادر مطلق کیست که عبادتش کنیم؟ از استدعا به درگاه او ما را چه سود؟“^۱۶اما سعادتمندیِ ایشان در دست خودشان نیست، پس، از مشورت شریران به دور می‌ایستم.^۱۷«چند بار دیده‌اید که چراغ شریران خاموش شود؟ یا مصیبت بر آنان نازل گردد؟ یا خدا در غضب خویش ایشان را به دردها گرفتار سازد؟^۱۸چند بار دیده‌اید که چون کاه در برابر باد باشند، یا چون خَس که تندباد آن را بِرُبایَد؟^۱۹می‌گویید: ”خدا مکافات ایشان را برای فرزندانشان می‌اندوزد.“ باشد که خودشان را سزا دهد تا بدانند!^۲۰باشد که چشمان خودشان نظاره‌گرِ نابودیشان باشد، باشد که از غضبِ قادر مطلق بنوشند!^۲۱زیرا او را از آنچه پس از او بر سرِ اهل خانه‌اش می‌آید چه باک، آنگاه که شمار ماههای زندگی‌اش قطع می‌گردد؟^۲۲«آیا خدا را دانش توان آموخت؟ حال‌آنکه او خود والامرتبگان را داوری می‌کند.^۲۳یکی در اوج قوّت می‌میرد، و در کمالِ آسایش و امنیت؛^۲۴شکمش سیر است، و مغز استخوانهایش تر و تازه.^۲۵دیگری در تلخی جان می‌میرد، و طعم سعادت را هرگز نمی‌چشد.^۲۶هر دو در کنار هم در دل خاک می‌خوابند، و کرمها ایشان را می‌پوشاند.^۲۷«اینک افکارتان را نیک می‌دانم، و تدبیرهایی را که برای آزار من می‌اندیشید.^۲۸زیرا می‌گویید: ”کجاست خانۀ نجیب‌زاده؟ کجاست خیمه‌ای که شریران در آن ساکن بودند؟“^۲۹آیا از رهگذران نپرسیده‌اید؟ و آیا شواهد ایشان را تصدیق نمی‌دارید؟^۳۰اینکه مرد شریر در روز بلا مصون می‌ماند، و در روز غضب رهایی می‌یابد؟^۳۱کیست که رفتار او را رو به رو تقبیح کند؟ و کیست که او را به سبب کرده‌هایش سزا دهد؟^۳۲او را به گورستان حمل خواهند کرد، و بر مزار او پاس خواهند داد.^۳۳کُلوخهای وادی برایش شیرین است؛ مردمان جملگی از پی‌اش می‌روند، و پیشاپیش او گروهی بی‌شمار روانند.^۳۴پس چگونه مرا به سخنان باطل تسلی توانید داد؟ از جوابهایتان جز بی‌وفایی باقی نمی‌ماند.»