کلمه جاودانی

آن ستاره در آسمان ندا م‌یكرد به جهان

كودكى در آخور آيد كه دهد نجاتمان

آن كه خود جانبخش جان بود پا نهاد به اين دنيا

تا كه بخشد فيضی عظيم بدهد جانم شفا

كلمه‌ی جاودانى جسم گرديد و عيان شد

نور او بر ما تابيد تاريكى‌ها نهان شد

چون اوست اول و آخر ابتدا و انتها

جان تازه گرفتيم در عيسى

بهر تمجيد مسيحا آوردند از شرق بهرش

طلا و كندر و مُر را تا گويند او سلطان است

اكنون قلب من و توست آن هديه‌ها بهر پادشاه

تا نهيم آن را به پايش و سراييم حمدش را