تاج ( امید من بر شاهیست که )

امید من بر شاھیست که نهاده تاج خار بر سرش

تا ببخشد تاج حیات به جای موت و مرگ تا ابد

پارسایی‌اش ردای من به جای ھر گناه و ھر طغیان

تاج جلال بر من نهاد خوانده مرا فرزند آسِمان

می‌نهم من تاجم به پای تو

ای که ھستی شایسته‌ی جلال

الف و یا ابتدا و انتها

تو بگشایی درھا به سوی ما

همراه فرشتگان از هر ملت و قوم و زبان

نزد تخت تو زانو زنیم می‌نهیم به پایت تاجمان

در حضور تخت‌نشین با مخلوقاتِ کل زمین

خوانیم سزاوار است آن بره

که تا به آخر مانده اَمین