مژده بادا که نو شد

مـــژده بـادا کـه نـو شــد سراســر جـهـان

گـــشته بــیـدار گیتــی ز خواب گران

بیــن چگونــه شـود رنگ رنــگ آسمـان

گـــَه کـند گـــریه گـــَه خــنده بر بــوستان

گـــَه کـند گـــریه گـــَه خــنده بر بــوستان

بـر طـبـیـعــت نگر مـــرده بـُـد زنــده شد

در جهان پـــرتو مــهر تـابــنده شد

آن مسیحــی که از بــهر ما بــنده شد

مُـــرد و برخاست و ما را رهاننــده شد

مُـــرد و برخاست و ما را رهاننــده شد

مـژده آمــد که اینــک قیامــش ببین

بـــاز شد تــا ابد آسمان بــر زمین

مـوت دیگــر نبــُد قــدرتش بــیش از این

از چه ترســم دگر از چه باشــم حزین

از چه ترســم دگر از چه باشــم حزین

ســر بر آر از افق ، مــهر تـابـان ما

بیــن چه سان تــازه گشتــه تن و جــان ما

قـــبرِ خالــی نگر ، کــارِ یزدان ما

زنــده عیســی بـبین اصلِ ایمــان ما

زنــده عیســی بـبین اصلِ ایمــان ما